რა არის აღორძინება?
აღორძინების განმარტება და ფუნდამენტური ცნებები
აღორძინებები მნიშვნელოვნად განსხვავდება მათი მასშტაბით, ბუნებითა და გავლენით. ერთი გულის აღორძინებიდან დაწყებული მთელი ერების გამოღვიძებით დამთავრებული. თუმცა, ჩვენ გვსურს ბიბლიურად განვსაზღვროთ, თუ რას ვფიქრობთ ჭეშმარიტ აღორძინებაზე, რადგან ამ საკითხზე მრავალი მოსაზრება და რწმენა არსებობს. ტრადიციულად, ეკლესიის დიდი ნაწილი აღორძინებას, გამოღვიძებას ან ღვთის ქმედებებს მრავალ რამედ განსაზღვრავს (მაგ., ახალი მოქცეულების ზრდა, სასწაულები, ეკლესიის ზრდა და ა.შ.). ჩვენ გვჯერა, რომ ის, რასაც ეკლესია აღორძინებას უწოდებს, უფრო ზუსტად აღიწერება, როგორც აღორძინებული ქრისტეს სხეულის ნაყოფი.
მიუხედავად იმისა, რომ სიტყვა „აღორძინება“ ბიბლიაში პირდაპირ არ არის ნახსენები, ეს კონცეფცია ნათლად არის წარმოდგენილი. ღმერთი ამ კონცეფციას ძველ და ახალ აღთქმაში იყენებს და ისეთ სიტყვებს იყენებს, როგორიცაა „აღორძინება“, „გამოღვიძება“, „დაბრუნება“, „აღდგენა“ და „აღდგომა“. ეს სიტყვები ისეთ წმინდა წერილებშია გამოყენებული, როგორიცაა ფსალმუნი 85, ფსალმუნი 80 და ესაია 60.
ეფესელთა 5:14 ამის შესანიშნავად ილუსტრირებს: „ამიტომაც ითქვა: „გაიღვიძე, მძინარე, აღსდექი მკვდრეთით და ქრისტე გაგინათებს““.
ეს ჭეშმარიტებები მთელ ბიბლიაშია ფესვგადგმული და ძირითადად ეხება ღვთის ხალხის ურთიერთობასა და მორჩილებას მასთან.
აღორძინება: მოვლენაზე მეტი, ეს ადამიანია
აღორძინება არ არის უბრალოდ მოვლენა ან რაღაც, რაც უნდა მივაღწიოთ. უპირველეს ყოვლისა, აღორძინება არის პიროვნება - თავად ქრისტე. ეს არის ქრისტეს გამოცხადება და გამოცხადება მამის მიერ სულიწმინდის მეშვეობით. მამა არაფერს გააკეთებს და არ მისცემს თავისი ძის გარეშე. ქრისტე არის ერთადერთი გზა რაიმეს მისაღწევად, მათ შორის აღორძინებისთვისაც. (იოანე 14:6)
ისტორიულად, როდესაც ეკლესია გზიდან გადაუხვევდა — განდგომილი ხდებოდა, პირველ სიყვარულს ტოვებდა, საქმეებზე იყო ორიენტირებული, ცოდვილი, რელიგიური, დოქტრინალურად აცდენილი, ეგოისტი, კეთილდღეობაზე ორიენტირებული და ზედმეტად მიჯაჭვული ამქვეყნიურ ბუნებაზე — მამა ქრისტეს ხელახლა გამოცხადებით პასუხობდა.
განვიხილოთ ადრეული ეკლესია ქრისტეს სიკვდილისა და აღდგომის შემდეგ მალევე. როდესაც ეს საკითხები წამოიჭრა, მამამ შთააგონა მოციქული იოანე, დაეწერა იოანეს წიგნი, რომლითაც ხელახლა გამოუცხადა ქრისტე ეკლესიას.
ამგვარად, ახალი აღთქმის აღორძინება არის მამის მიერ სულიწმინდის მეშვეობით თავისი ძის გამოცხადება და ქრისტეს სიმარტივისა და ცენტრალურობის აღდგენა!
როგორ ათავისუფლებს ღმერთი აღორძინებას
ჩვენ გვჯერა, რომ ღმერთს ვერასდროს ჩავსვამთ ყუთში, მას შეუძლია გამოათავისუფლოს აღორძინება, როცა, სადაც და როგორც სურს. თუმცა, მას აქვს ნიმუშები, ყოველთვის ასრულებს თავის სიტყვას და იგივეა გუშინ, დღეს და უკუნისამდე (ებრაელთა 13:8). მან აირჩია, რომ არაფერი გააკეთოს დედამიწაზე თავის ხალხთან პარტნიორობის გარეშე. რომ ვიღაც უნდა დადგეს უფსკრულში, იშუამდგომლოს, იყვიროს და დაემორჩილოს მას.
ჩვენ არ ვამბობთ, რომ გვჯერა, რომ შეგვიძლია აღორძინება ან ღმერთის მანიპულირება. თუმცა, ბიბლია ძალიან ნათლად ამბობს, თუ მოვინანიებთ, დავემორჩილებით და გავაკეთებთ იმას, რასაც ღმერთი მოითხოვს, ის შეასრულებს იმას, რაც თავის სიტყვაში დაჰპირდა! მაგალითად: ძველ აღთქმაში მხოლოდ ღმერთს შეეძლო ცეცხლის გაშვება სამსხვერპლოზე, მაშინაც კი, თუ ეს მისი ნება და დრო იყო ამის გასაკეთებლად. ის არ გამოგზავნიდა ცეცხლს მანამ, სანამ მღვდლები და წინასწარმეტყველები არ დადებდნენ იმას, რაც მას სურდა სამსხვერპლოზე. როგორც კი ღმერთი გაუშვებდა ცეცხლს, მღვდლები ასევე პასუხისმგებელნი იყვნენ ამ ცეცხლის მოვლასა და ჩაქრობის არდაშვებაზე.
შესაძლებელია, რომ ჩვენ ღმერთს ველოდებით გამოცოცხლებას, სინამდვილეში კი ის ჩვენგან ელოდება ჩვენი წვლილის შეტანას?
შესაძლებელია, რომ მისი განზრახვა არასდროს ყოფილა აღორძინების დასრულება, არამედ ეს იმიტომ დასრულდა, რომ ეკლესიამ არ განაგებდა იმას, რაც მან გაათავისუფლა?
ღვთის დროის ცხრილი
დაახლოებით ყოველ 1000 წელიწადში ერთხელ:
მას შემდეგ, რაც ევამ და ადამმა შესცოდეს, ყოველ 1000 წელიწადში ერთხელ, ღმერთი იყენებდა გარდამავალ თაობას, რათა გარდაექმნა თავისი სამეფო და ხალხი დედამიწაზე. პირველი გარდამავალი თაობა იყო ნოეს თაობა, სადაც ღმერთმა მთლიანად შეცვალა დედამიწა და თავისი ხალხი.
2000 წელი:
ამ თაობას ორმაგი წილი ელის, რაც უფრო მეტ ცვლილებას და გაგებას მოაქვს იმის შესახებ, თუ რას ნიშნავს ღვთის ხალხი და მისი სამეფო. ეს მოხდა აბრაამის და ებრაელი ხალხის შექმნის დროს (დაახლოებით ძვ. წ. 1878 წელი). დავითი კიდევ ერთი გარდამავალი თაობა იყო.
2000 წლის შემდეგ, იესოს თაობა მოვიდა (ორმაგი ნაწილი). ახლა, 2000 წლის შემდეგ, ეს ჩვენ ვართ. ისტორიაში უდიდესი თაობა!
500 წელი: უფალი თავის ხალხს რეფორმირებას უკეთებს. მოსე რეფორმატორთა თაობა იყო (ასევე შეიძლება ჩაითვალოს გარდამავალ თაობად).
ბოლო რეფორმაცია (ლუთერი) დაახლოებით 500 წლის წინ მოხდა, მას შემდეგ ღმერთმა ყოველ 100 წელიწადში ერთხელ მნიშვნელოვანი აღორძინება გამოაცხადა.
100 წელი: ყოველ ას წელიწადში ერთხელ მრავალი აღორძინება (გამოღვიძება) ხდებოდა, ზოგი ქალაქებში, რეგიონებში და ასევე მთელ ერებში. ერთ-ერთი ბოლო მნიშვნელოვანი აღორძინება 1904 წელს უელსში დაიწყო, რამაც გავლენა მოახდინა აზუსას ქუჩის აღორძინებასა და შემდგომ სამკურნალო აღორძინებებზე.
ჩვენ დროში კაიროსის მომენტში ვართ. ჩვენ ვართ ისტორიაში პირველი და ბოლო თაობა, სადაც ეს ოთხივე ვადები (1000, 2000, 500 და 100 წელი) ერთდროულად იყრის თავს! ეს ოთხივე უნდა დაიწყოს ნებისმიერ დღეს. ეს შემდეგი აღორძინება გაგრძელდება მანამ, სანამ საბოლოოდ არ გახდება ღმერთის უდიდესი ნაბიჯი ისტორიაში. ბიბლიაში 150-ზე მეტი თავია, რომლებიც იესოს დაბრუნებამდე ბოლო თაობას ახსენებენ. რას გააკეთებს ის მათში და მათ მეშვეობით და რა მოხდება დედამიწაზე. თქვენ ასეთი დროისთვის დაიბადეთ!
აღორძინების მიზანი
აღორძინების მთავარი მიზანი ქრისტეს პირველ სიყვარულთან, ცენტრალურობასა და სიმარტივესთან დაბრუნებაა. ჭეშმარიტი ქრისტიანობა აღიარებს, რომ ქრისტეს გარეშე ჩვენ არაფრის გაკეთება არ შეგვიძლია. მამა ვერაფერს გააკეთებს, ვერაფერს მოგვცემს და ვერც გაათავისუფლებს თავისი ძის გარეშე. როდესაც სამეფოს და ქრისტიანობას ქრისტესგან დამოუკიდებლად ვქმნით დოქტრინას, პრინციპებს, ტრადიციებს, საქმეებს ან მოვლენებს, ეს რელიგიად იქცევა, რასაც იესო ეწინააღმდეგება. ეს იწვევს ხორცის მიერ წარმოებულ ღვთისმოსაობის ფორმას, რომელიც უარყოფს ძალას, სწორედ ამიტომ თქვა პავლემ: „მე მხოლოდ ქრისტეს ვქადაგებ და ისიც ჯვარცმული“ (1 კორინთელთა 2:2). ქრისტე და ჯვარი სახარების ძალაა!
როდესაც ვაცხადებთ გამოცოცხლების საჭიროებას, ვაღიარებთ, რომ გვძინავს და მკვდრები ვართ, რომ გვჭირდება გამოღვიძება და აღდგომა, რათა ვიცხოვროთ და განვახორციელოთ ღვთის სიტყვა და მამის თავდაპირველი განზრახვა მისი ოჯახისა და ქრისტეს პატარძლის მიმართ.
აღორძინება უპირველეს ყოვლისა ქრისტიანებისთვისაა. როგორც კი ქრისტეს სხეული აღდგება, ჩვენ გადავდივართ ტრანსფორმაციულ აღორძინებაზე, მასობრივ მოქცევაზე და ღვთის სამეფოზე მისი ხალხის მეშვეობით, რომელიც ეხება და გარდაქმნის საზოგადოების ყველა ნაწილს.
აღორძინების ძირითადი ეტაპები
1. გულის ცვლილება: გამოცოცხლება იწყება თავმდაბლობითა და გატეხილობით, ჩვენი ჭეშმარიტი მდგომარეობის (მათე 5:3, გამოცხადება 3:16) და მისი და ჩვენს ცხოვრებაში, ოჯახში, ეკლესიასა და ქალაქში მისი ყოფნის სასოწარკვეთილი მოთხოვნილებით. ჩვენი ცოდნის, გამოცდილებისა თუ მსახურების მიღწევების მიუხედავად, ჩვენ ვაღიარებთ ჩვენს უნაყოფობას, რომ ბიბლიაში ბევრი დაპირებაა, რომელსაც არ ვცხოვრობთ ან არ ვავლენთ და რომ არსებობს მეტი. ეს თავმდაბლობა გვაიძულებს ვილოცოთ, ვეძიოთ მისი სახე და მოვინანიოთ. გარკვეულ მომენტში მამა აძლიერებს ქრისტეს გამოცხადებას, რაც იწვევს უფრო ღრმა მონანიებას და ჩვენი გულების უფრო დიდ ცვლილებას. ჩვენ ვუბრუნდებით პირველ სიყვარულს, ჩვენი ურთიერთობა მასთან ჯერ აღდგება და შემდეგ ხდება უფრო დიდი, ვიდრე ადრე ვიცოდით. ჩვენ ვგიჟდებით იესოს სიყვარულზე. ჩვენ მხოლოდ მასთან ყოფნა გვინდა! ჩვენი ლოცვა, თაყვანისცემა და მორჩილება იცვლება. ეს აშორებს იმას, რაც გვიფარავდა მისი დიდების ჭეშმარიტად დანახვისგან, რაც გვაიძულებს განვიცადოთ მისი ყოფნა და დიდება ახალი და უფრო დიდი გზებით!
იესო სულიწმინდის მეშვეობით უფრო დიდი გზებით გაგვაცნობს მამას, რათა ჩვენში იყოს ის სიყვარული, რომელიც მას იესოს მიმართ აქვს (იოანე 17:26)
ჩვენ ვაგრძელებთ მისი სიყვარულის, მორჩილებისა და მისი დიდების ხილვის ზრდას და უფრო დავემსგავსებით მას. ის ჩვენი მეშვეობით აძლიერებს ქრისტეს საქმეების გამოვლინებას. ჩვენი ნაყოფიერება ახლა ადიდებს მამას.
2. ტრანსფორმაცია: როდესაც მის დიდებას ვხვდებით, მის ხატად გარდავიქმნებით.
(2 კორინთელთა 3:18) ვიცხოვროთ წმინდა ცხოვრებით, როგორც არასდროს, მივატოვოთ სამყარო, დავკარგოთ ჩვენი სიცოცხლე და გავხდეთ ღირსეული მოწაფეები, რომლებიც უარყოფენ საკუთარ თავს, ვიღებთ ჩვენს ჯვარს და ყოველდღიურად მიჰყვებიან იესოს.
3. ქრისტეს საქმეების გამოვლენა: ახლა, როდესაც ჩვენ უფრო მეტად ვგავართ ქრისტეს და ვართ მისი ღირსეული მოწაფეები, სულიწმინდის მეშვეობით ჩვენ ვავლენთ ქრისტეს საქმეებს (იოანე 14:12). ჩვენ ვხედავთ ხსნის მკვეთრ ზრდას, რადგან ვაძლევთ ჭეშმარიტ მოწმობას ქრისტეს, ჯვრისა და სახარების შესახებ. სახარება არ არის მხოლოდ სიტყვები, არამედ ახლა ძალით მტკიცდება და წარმოადგენს სასიხარულო ცნობას ცოდვილთათვის, ავადმყოფთათვის, დაჩაგრულთათვის, შეპყრობილთათვის და ა.შ.
ჩვენი სიახლოვე, სიყვარული, მორჩილება, სიწმინდე, ლოცვა, თავმდაბლობა, თვინიერება, მონანიება, ერთიანობა და ა.შ. უნდა გაგრძელდეს ზრდა, რათა შევინარჩუნოთ და მივაღწიოთ იმას, რაც ღმერთს აქვს ჩვენი ცხოვრებისთვის, ოჯახებისთვის, კრებებისთვის, ქალაქებისა და ერებისთვის. როდესაც ეს ყველაფერი იწყებს შემცირებას ან შეჩერებას, აღორძინებაც შემცირდება ან დასრულდება.
რა ხდება აღორძინების შემდეგ?
არსებობს 4 პირველადი ეტაპი:
აღორძინება
ეკლესიის აღდგენა/რეფორმაცია
საზოგადოების ტრანსფორმაცია
დიდების ღმერთის სამყოფელი
ყოველი დიდი აღორძინების დროს უფალი აღადგენდა იმას, რაც ადრეული ეკლესიიდან დაიკარგა ან შემცირდა. ზოგჯერ ეს ეკლესიის რეფორმაციამდეც მიგვიყვანს. ღვთის ეს საბოლოო ნაბიჯი აღადგენს ყველაფერს, რაც დაიკარგა და შემცირდა, ღვთის თავდაპირველი განზრახვის სისრულით თავისი ხალხისთვის ამ ეპოქაში.
შენიშვნა: ყველა წინა ეტაპი დავითის კარვის აღდგენის შესასრულებლადაა.
აღორძინება უნდა გაგრძელდეს
ეს ეტაპები გრძელდება და იზრდება ყოველ ციკლში, როდესაც ჩვენ ვეუბნებით „დიახ“ უფალს. ახალი მორწმუნეები ახლა გადიან პირველ ციკლს, რადგან ჩვენ მეორედ უფრო ღრმად მივდივართ. ჩვენ უნდა გავაგრძელოთ იესოსთვის „დიახ“-ის თქმა და მივცეთ საშუალება გამოღვიძების ეტაპებს, რომ გაიზარდოს და უფრო ღრმად შევიდნენ ყოველ ციკლში. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ჩვენ რისკავთ ნაადრევად დავასრულოთ ღვთის სრული განზრახვა. ღმერთს სურს ეკლესიის რეფორმირება, საზოგადოების გარდაქმნა და ჩვენთან ინდივიდუალურად დარჩენა, როგორც ოჯახები, კრებები, თემები, ქალაქები და ერები. როდესაც ქრისტეს სხეული განიცდის გამოცოცხლებას, ღრმად უყვარს იესო და რეფორმირდება და გარდაიქმნება მისი ნების შესაბამისად, საზოგადოებაც გარდაიქმნება. ეს ტრანსფორმაციული გამოცოცხლება ეხება დაკარგულებს და ცვლის საზოგადოების 7 მთას (განათლება, მმართველობა და ა.შ.)
როდესაც პატარძალი აგრძელებს უფლისადმი „დიახ“-ს თქმას, ჩვენ მისი სამყოფელი ვხდებით (ეფესელთა 2:22). მისი დიდება იმდენად ვლინდება, რომ ქმნილებაც კი სასწაულებრივად იკურნება და გარდაიქმნება და მისი ყოფნა რეალურად მკვიდრობს და ვლინდება ჩვენთან ინდივიდუალურად, ჩვენს სახლებში, კრებულში, ქალაქში და მთელ ერშიც კი. ამის საბოლოო ასრულება ხდება მაშინ, როდესაც იესო და შემდეგ მამა დედამიწაზე მოვლენ. თუმცა, ისტორიაში, ეს უკვე ნაწილობრივ ასრულდა სხვადასხვა ხარისხით. ამ ეპოქის დასრულებამდე, ბოლო თაობა განიცდის ამას და ღვთის ყველა დაპირებას ისტორიაში ნებისმიერ თაობაზე მეტად.
შენიშვნა: ეს ეტაპები ფორმულას არ წარმოადგენს და შეიძლება გადაფაროს ერთმანეთი და ზოგჯერ ბევრი მათგანი ერთდროულად სხვადასხვა ხარისხით გამოვლინდეს. ასევე, აქ ბევრი რამ არ არის აღწერილი, რადგან ეს არ არის აღორძინების ამომწურავი განმარტება. ის მხოლოდ შეჯამებაა, რათა გარკვეული გაგება გამოვავლინოთ, რათა ჩვენ მივიღოთ ხედვა და წყურვილი იმის შესახებ, თუ რა სურს ღმერთს ჩვენს ცხოვრებაში, ოჯახში, ეკლესიასა და ქალაქში.
არცერთ ადამიანს არ აქვს სრულად გაგებული აღორძინება ან სამეფოში არსებული ნებისმიერი რამ. გირჩევთ, უფრო ღრმად ჩაუღრმავდეთ სიტყვას და ამ საკითხებთან დაკავშირებით უფალს ჰკითხოთ. ქრისტეს სხეულს ჩვენი თითოეული ნაწილი სჭირდება, ქრისტეს გონება ყველა ჩვენგანისთვისაა საჭირო.